Imieniny – Idzi

Idzi to polska forma imienia Egidiusz — od greckiego Aigidios: aigidion (kózka, kozia skóra, egida). Znaczenie: „kózkowy" lub „ochronny jak egida". Jedyna oryginalna polska forma łacińskiego Aegidius i francuskiego Gilles.

Święty Idzi (VI–VII w.) — grecki pustelnik, który osiadł w Prowansji i żył samotnie w lesie, żywiony mlekiem łani. Gdy pewnego dnia zwierzę, uciekając przed królewskim polowaniem, schroniło się w jego pustelni, Idzi zasłonił je własnym ciałem i sam został raniony strzałą myśliwego — miał odmówić leczenia, by ofiarować swój ból Bogu. Na miejscu jego pustelni powstało później opactwo Saint-Gilles-du-Gard, które w średniowieczu stało się jednym z ważniejszych przystanków na szlaku pielgrzymkowym do Santiago de Compostela. Czczony 1 września jako patron żebraków, trędowatych, kalek i karmiących matek. Jego atrybutem w sztuce sakralnej jest zazwyczaj łania, nawiązująca wprost do legendy o jego pustelniczym życiu, a kult świętego Idziego rozprzestrzenił się w średniowieczu na całą katolicką Europę, w tym na ziemie polskie. W Polsce Idzi to jedyna rodzima forma łacińskiego Aegidius, dziś imię historyczne i rzadkie.

Idzio, Igo, Idziś

Aegidius (łac.), Gilles (franc.), Giles (ang.), Egidio (wł.), Egidio (hiszp.), Идзи (ros.)