Imieniny Adalbert: 23 kwietnia, 11 maja, 20 czerwca, 25 czerwca
Adalbert pochodzi z języka germańskiego — od adal (szlachetny, szlachetnie urodzony) + beraht (jasny, błyszczący). Znaczenie: „szlachetnie jaśniejący", „szlachetny i sławny". Polska forma tego imienia to Wojciech.
Imię popularne w średniowiecznej Europie Zachodniej. Jego polska forma — Wojciech — była używana równolegle lub wymiennie, najsłynniej przez świętego Wojciecha (Adalberta) z Pragi (ok. 956–997), biskupa, apostoła Prus i patrona Polski, zamordowanego przez pogańskich Prusów podczas misji chrystianizacyjnej. Gdy Prusowie zażądali za ciało męczennika okupu w srebrze równego jego wadze, Bolesław Chrobry zapłacił żądaną sumę, sprowadzając relikwie do katedry gnieźnieńskiej — wydarzenie to uwieczniono w XII wieku na słynnych Drzwiach Gnieźnieńskich, jednym z arcydzieł romańskiej sztuki brązowniczej w Europie Środkowej, przedstawiających osiemnaście scen z jego życia i męczeństwa. To właśnie pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu świętego w 1000 roku, znana jako zjazd gnieźnieński, doprowadziła do ustanowienia w Gnieźnie pierwszego polskiego arcybiskupstwa i uznawana jest za jedno z kluczowych wydarzeń u progu polskiej państwowości kościelnej. Dziś forma Adalbert używana głównie w Niemczech, Austrii i kontekstach łacińskich.
Adal, Bert, Adalek, Wojtek (pol. odpowiednik)
Adalbert (niem., łac.), Wojciech (pol.), Adalbert (fr.), Adalberto (wł., hiszp., port.), Ádálbert (węg.)
Święty Wojciech (Adalbert) z Pragi (23 kwietnia) — biskup Pragi i męczennik (ok. 956–997), apostoł Prus i Czech, patron Polski. Chrzcił Bolesława Chrobrego. Zamordowany przez pogańskich Prusów w Świętym Gaju koło Elbląga. Kanonizowany w 999 roku przez Sylwestra II.