Imieniny Benigna: 20 czerwca
Benigna pochodzi z języka łacińskiego — od benignus (łaskawy, dobrotliwy, życzliwy), złożonego z bene (dobrze) i geno (urodzić, rodzić). Znaczenie: „łaskawa, dobrotliwa". Imię chrześcijańskie, podkreślające cnotę dobroci i życzliwości.
Święty Benignus z Dijon — według tradycji uczeń św. Polikarpa i misjonarz wysłany do Galii w II wieku, zamęczony za wiarę w Dijon; jego grób stał się miejscem kultu, wokół którego w VI wieku wzniesiono opactwo Saint-Bénigne, dziś jedną z katedr Burgundii. Żeńska forma imienia noszona była m.in. przez Benignę Consolatę Ferrero (1885–1916) — włoską wizytkę i mistyczkę, znaną z duchowego przesłania o Bożym Miłosierdziu spisanego w jej dzienniku duchowym, której proces beatyfikacyjny wciąż trwa — pozostaje Sługą Bożą, mimo pojawiających się błędnych informacji o rzekomej beatyfikacji. W Polsce imię Benigna pozostaje archaiczne, zachowane głównie w kalendarzu liturgicznym i nadawane bardzo rzadko, choć niesie ze sobą piękne znaczenie dobrotliwości i łaskawości. Jej dziennik duchowy, spisany na polecenie spowiednika, ukazał się drukiem dopiero po jej śmierci, zyskując szeroki oddźwięk we Włoszech.
Benia, Benisia, Nigna
Benigna (niem., wł., hiszp.), Bénigne (franc.), Benigne (łac.), Бенигна (ros.)