Imieniny – Mojżesz

Mojżesz pochodzi z języka hebrajskiego — מֹשֶׁה (Moshe), prawdopodobnie od egipskiego msy (urodzony, dziecko) lub od hebrajskiego mashah (wyciągnąć z wody). Znaczenie: „wyciągnięty z wody" lub „dziecko".

Imię biblijne — nosił je Mojżesz, największy prorok i prawodawca w tradycji żydowskiej, chrześcijańskiej i islamskiej, urodzony w Egipcie w czasach niewoli Izraelitów i ocalony jako niemowlę, gdy matka ukryła go w koszu wśród sitowia nad Nilem, skąd wyłowiła go córka faraona. Po latach, wezwany przez Boga z płonącego krzewu na górze Horeb, powrócił do Egiptu, by wyprowadzić swój lud z niewoli — wydarzenie poprzedzone dziesięcioma plagami egipskimi i cudownym przejściem przez Morze Czerwone. Na Górze Synaj otrzymał od Boga Dekalog, fundament prawa religijnego trzech wielkich religii monoteistycznych. Zmarł, nie dożywszy wejścia do Ziemi Obiecanej, którą oglądał jedynie z góry Nebo tuż przed śmiercią w wieku stu dwudziestu lat. W Polsce imię rzadkie, używane głównie w środowiskach żydowskich i religijnych.

Mosiek, Mosze

Moses (ang., niem.), Moïse (fr.), Mosè (wł.), Moisés (hiszp., port.), Musa (arab., tur.), Моисей (ros.)

Prorok Mojżesz (4 września) — największy prorok Starego Testamentu, prawodawca i wódz narodu izraelskiego (XIII w. p.n.e.). Otrzymał od Boga Dekalog na Górze Synaj. Czczony jako święty w Kościele katolickim, prawosławnym oraz w tradycji żydowskiej i islamskiej (jako Musa).