Imieniny Konrad: 14 lutego, 19 lutego, 9 kwietnia, 19 kwietnia, 21 kwietnia, 1 czerwca, 1 sierpnia, 7 sierpnia, 4 października, 1 listopada, 21 listopada, 26 listopada, 12 grudnia
Imię Konrad pochodzi ze starowysokoniemieckiego — od Kuonrat: kuon (odważny, śmiały) + rat (rada, mądrość). Znaczenie: „odważny doradca" lub „śmiały w radzie".
Do Polski trafiło w średniowieczu, prawdopodobnie w XIII wieku, wraz z intensywnymi kontaktami z Niemcami i osadnictwem niemieckim, które przyniosło na ziemie polskie wiele germańskich imion. W dawnych dokumentach imię to notowane było w licznych wariantach fonetycznych: Konrad (1145), Korrad (1207), Kunrad (1302), Kondrad (1454) czy Kunard (1460), co świadczy o jego szerokim rozpowszechnieniu, zwłaszcza na Śląsku, który przez długie stulecia pozostawał pod silnymi wpływami niemieckimi — tam Konrad był szczególnie popularny wśród szlachty i mieszczaństwa. Nowy, symboliczny wymiar imię zyskało w XIX wieku dzięki Adamowi Mickiewiczowi, który uczynił Konrada centralną postacią swoich Dziadów oraz poematu Konrad Wallenrod, wiążąc je na trwałe z buntem, patriotyzmem i tragicznym poświęceniem. Prawdziwy szczyt popularności imię osiągnęło jednak dopiero w latach 70. i 80. XX wieku, gdy rodzice masowo sięgali po to klasyczne, europejskie imię, cenione za mocne, zdecydowane brzmienie. Wśród współczesnych, znanych Polaków noszących to imię wymienia się postacie ze świata nauki i polityki, co pokazuje, że mimo swojego germańskiego rodowodu Konrad na trwałe zadomowił się w polskiej tradycji imienniczej.
Konradek, Konradzik
Conrad (ang.), Konrad (niem., czes.), Corrado (wł.), Конрад (ros.)
Święty Konrad z Piacenzy (ok. 1290–1351) — włoski szlachcic, który po przypadkowym wywołaniu pożaru rozdał majątek by spłacić straty i wstąpił do franciszkanów. Patron tercjarzy franciszkańskich; wspomnienie 19 lutego.
Konrad Wallenrod — tytułowy bohater poematu Adama Mickiewicza. Konrad Adenauer (1876–1967) — pierwszy kanclerz RFN.