Imieniny – Albin

Albin pochodzi z języka łacińskiego — od Albinus, wywodzącego się od albus (biały, jasny). Znaczenie: „biały, jasny". Imię kojarzone z jasną karnacją lub blond włosami. Męska forma bliskiego imienia Albina.

Pierwotnie funkcjonowało jako przydomek opisujący jasną karnację lub włosy, zanim usamodzielniło się jako imię własne. Najważniejszym patronem imienia jest święty Albin z Angers (ok. 469–550), francuski biskup znany z hojności wobec ubogich i wykupywania jeńców z niewoli. Fascynującym, choć rzadko dostrzeganym śladem imienia jest postać Alkuina z Yorku (ok. 735–804), anglosaskiego uczonego i doradcy Karola Wielkiego, kluczowej postaci karolińskiego odrodzenia intelektualnego — w swojej łacińskiej korespondencji posługiwał się on pseudonimem literackim „Albinus", nawiązującym właśnie do tego imienia. W Polsce Albin notowany jest od końca XIV wieku, funkcjonując głównie w środowiskach duchownych i szlacheckich, a wśród jego polskich nosicieli wyróżnia się Albin Dunajewski (1817–1894), biskup krakowski i kardynał. Dziś imię to pozostaje rzadkie, kojarzone z elegancją łacińskiego rodowodu i dawną, kościelną tradycją imienniczą. Karol Wielki sprowadził Alkuina do swojej nadwornej szkoły pałacowej w Akwizgranie, gdzie ten zreformował program nauczania, kładąc podwaliny pod średniowieczny system siedmiu sztuk wyzwolonych.

Albinek, Albek, Albi

Albinus (łac.), Albin (franc., niem., szw.), Albino (wł., hiszp.), Альбин (ros.)

Święty Albin z Angers (ok. 470–550) — biskup Angers, znany z wykupywania jeńców i opieki nad ubogimi. Patron jeńców i więźniów; wspomnienie 1 marca.