Imieniny Albina: 16 grudnia
Albina pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Albinus, wywodząca się od albus (biały, jasny). Znaczenie: „biała, jasna". Imię symbolizuje czystość i jasność. Kojarzone z blond włosami lub jasną karnacją.
Imię Albina wywodzi się z łacińskiego przymiotnika albus, oznaczającego „biały" lub „jasny" — w starożytnym Rzymie funkcjonowało jako przydomek rodowy, nadawany często dzieciom o jasnej karnacji lub włosach, popularny szczególnie w rodach patrycjuszowskich. Do Europy Środkowej, w tym do Polski, imię rozpowszechniło się w średniowieczu wraz z rozwojem kultu chrześcijańskiego oraz licznych świętych noszących tę formę, notowane na ziemiach polskich od XIV wieku. Szczególną popularność Albina zyskała w XIX wieku, gdy imiona łacińskie o prostym, jednoznacznym znaczeniu cieszyły się dużym uznaniem w całej Europie Środkowej, w tym w rodzinach mieszczańskich i szlacheckich. Przez cały XX wiek pozostawała jednak imieniem stopniowo coraz rzadszym — liczba jej nosicielek spadła z ponad 9,6 tysiąca w 2001 roku do około 5,4 tysiąca współcześnie, co stanowi znaczący, wieloletni spadek popularności. Dziś Albina kojarzona jest głównie ze starszym pokoleniem Polek, choć wciąż zachowuje swoje proste, eleganckie znaczenie związane z jasnością i czystością. Zdrobnienia Albinka i Ala (choć to ostatnie bywa dziś odrębnym imieniem) towarzyszą tej łacińskiej formie od pokoleń w codziennym użyciu. Współcześnie imię to bywa też kojarzone z prostotą i czystością znaczeniową, co czyni je subtelnym, choć dziś rzadko wybieranym wyborem dla nowo narodzonych dziewczynek.
Albinka, Alba, Albia, Bina
Albine (franc.), Albina (wł., hiszp., czes.), Альбина (ros.)
Święta Albina z Cezarei (zm. ok. 250) — dziewica i męczennica z Cezarei Palestyńskiej, zamordowana podczas prześladowań za cesarza Decjusza; wspomnienie 16 grudnia.