Imieniny Leonarda: 26 października
Leonarda pochodzi z języka staro-germańskiego — od leo (lew, zapożyczenie łacińskie) i hard (mocny, twardy, dzielny). Znaczenie: „silna jak lew", „dzielna i odważna". Jest żeńską formą imienia Leonard — patrona więźniów i jeńców wojennych.
Leonarda, żeńska forma imienia Leonard (od łacińskiego leo — lew, i germańskiego hart — dzielny, mocny), zawdzięcza swój prestiż przede wszystkim skojarzeniu z Leonardem da Vinci (1452–1519) — malarzem, wynalazcą, anatomem i symbolem uniwersalnego geniuszu renesansu, autorem Mony Lisy i Ostatniej Wieczerzy. Choć forma żeńska nigdy nie była tak popularna jak męski odpowiednik, notowana jest w Polsce nieprzerwanie od co najmniej 1626 roku, funkcjonując głównie w środowiskach ziemiańskich i mieszczańskich jako elegancka, nieco staroświecka alternatywa dla bardziej pospolitych imion. Patronem żeńskiej formy pozostaje, pośrednio, święty Leonard z Noblac, frankijski pustelnik z VI wieku, znany jako patron więźniów, jeńców wojennych oraz kobiet w połogu, do którego modlono się o łatwy poród. Dziś Leonarda w Polsce jest rzadka, ale zachowuje status imienia eleganckiego i dostojnego, cenionego za swój artystyczny, renesansowy rodowód. Poza malarstwem Leonardo da Vinci prowadził też szczegółowe badania anatomiczne i inżynierskie, pozostawiając tysiące stron rękopisów pełnych szkiców wyprzedzających swoją epokę o całe stulecia.
Lena, Leonka, Narda
Leonarda (łac., wł., hiszp.), Léonarde (franc.), Леонарда (ros.)
Święty Leonard z Noblac (zm. ok. VI w.) — pustelnik frankijski, patron więźniów i kobiet w połogu; wspomnienie 6 listopada. Leonarda to żeńska forma imienia Leonard.