Imieniny – Joachim

Imię Joachim pochodzi z języka hebrajskiego — od Yehoyakim: Yeho (Bóg) + yakim (ustanowi, wzmocni). Znaczenie: „Bóg ustanowi" lub „Bóg dźwiga".

Imię Joachim ma starożytne, hebrajskie korzenie i powstało ze skrócenia Jehojaqim, złożonego z elementu „Jeho" (Bóg Jahwe) oraz czasownika „jaqim" (podnieść) — całość tłumaczy się jako „Bóg podnosi" lub „Bóg wzmocni". W tradycji chrześcijańskiej imię to nosił ojciec Marii, matki Jezusa, mąż świętej Anny — choć jego postać nie występuje w kanonicznych Ewangeliach, jest szeroko obecna w apokryfach oraz tradycji Kościoła, co uczyniło Joachima patronem ojców i dziadków. Na ziemie polskie imię dotarło w średniowieczu, poświadczone od XIV wieku w licznych wariantach fonetycznych, takich jak Achym, Jachym czy Jochym, świadczących o jego stopniowej adaptacji do polskiej fonetyki. Nigdy nie należało do imion najpopularniejszych, jednak zawsze cieszyło się szacunkiem jako forma poważna i dostojna, szczególnie ceniona w Europie Środkowej w XIX wieku. Współcześnie Joachim jest nadawany rzadko — w 2024 roku otrzymało je zaledwie 56 nowo narodzonych chłopców w całej Polsce, jednak wciąż zachowuje swój klasyczny, biblijny charakter. Zdrobnienia Achim i Joachimek towarzyszą temu dostojnemu, biblijnemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym użyciu rodzinnym. W ikonografii chrześcijańskiej Joachim przedstawiany jest zwykle jako starszy mężczyzna obok świętej Anny, symbolizujący rodzicielską miłość i oczekiwanie na spełnienie obietnicy Bożej.

Joachimek, Joach

Joachim (ang., niem., franc.), Gioacchino (wł.), Joaquín (hiszp.), Иоаким (ros.)

Święty Joachim (I w. p.n.e.) — ojciec Najświętszej Maryi Panny, mąż Anny, dziadek Jezusa Chrystusa. Patron ojców, dziadków i stolarzy; wspomnienie 26 lipca (razem ze świętą Anną).

Joachim Murat (1767–1815) — marszałek Napoleona, król Neapolu.