Imieniny – Faustyna

Imię Faustyna pochodzi z języka łacińskiego — jest żeńską formą imienia Faustyn, wywodzącego się od faustus („szczęśliwy", pomyślny, błogosławiony). Wywodzi się z favere — sprzyjać, błogosławić.

Faustyna pochodzi z łacińskiego faustus (szczęśliwy, pomyślny) i w starożytnym Rzymie było poświadczone jako imię kobiet z rodzin patrycjuszowskich. We współczesnej Polsce nierozerwalnie wiąże się z postacią świętej Faustyny Kowalskiej (1905–1938), urodzonej jako Helena Kowalska, która imię zakonne Maria Faustyna przyjęła po wstąpieniu do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Jako mistyczka spisała w Dzienniczku swoje objawienia dotyczące Miłosierdzia Bożego, stając się jego główną orędowniczką — kult ten rozpowszechnił na cały Kościół powszechny papież Jan Paweł II, kanonizując ją 30 kwietnia 2000 roku podczas pierwszej kanonizacji nowego tysiąclecia. Dzięki rosnącemu kultowi Bożego Miłosierdzia imię to, przez wieki rzadkie w Polsce, przeżywa od lat 90. XX wieku wyraźny renesans i systematycznie pojawia się dziś wśród kilkuset najczęściej nadawanych imion żeńskich w kraju, najczęściej właśnie ze względu na duchowe nawiązanie do postaci świętej. Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w krakowskich Łagiewnikach, gdzie znajduje się grób świętej, stało się jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych na świecie, odwiedzanym rocznie przez miliony wiernych z niemal wszystkich kontynentów. Obraz „Jezu, ufam Tobie", namalowany według wizji Faustyny, należy dziś do najbardziej rozpoznawalnych wizerunków religijnych polskiego pochodzenia.

Faustynka, Faustysia, Fausta

Faustina (ang., wł., hiszp.), Faustine (franc.), Фаустина (ros.)

Święta Faustyna Kowalska (1905–1938) — polska mistyczka, zakonnica ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia, apostołka Bożego Miłosierdzia, autorka Dzienniczka. Patronka Bożego Miłosierdzia; wspomnienie 5 października.