Imieniny – Donata

Imię Donata pochodzi z języka łacińskiego — od słowa donatus, oznaczającego „dany przez Boga", „podarowany z nieba". Jest żeńską formą imienia Donat. Wywodzi się z donare — dawać, obdarowywać. Każda Donata jest postrzegana jako wyjątkowy dar.

Na ziemiach polskich imię to notowane jest od co najmniej XVI wieku, jednak przez długie stulecia pozostawało rzadkością, funkcjonującym głównie w środowiskach religijnych, ceniących jego wymowne, pozytywne znaczenie związane z boską łaskawością. Szerszą, choć wciąż umiarkowaną popularność Donata zyskała dopiero w XIX i XX wieku, gdy imiona o łacińskim, religijnym rodowodzie cieszyły się rosnącym uznaniem wśród katolickich rodzin. W wielu krajach Europy Południowej, zwłaszcza we Włoszech i Hiszpanii, forma ta pozostaje znacznie popularniejsza niż w Polsce, gdzie od zawsze funkcjonowała jako wybór niszowy. Współcześnie imię to nosi w Polsce blisko 6 tysięcy kobiet, co czyni je rozpoznawalnym, choć rzadko dziś wybieranym dla nowo narodzonych dziewczynek, cenionym głównie za swoje pozytywne, ponadczasowe znaczenie. Zdrobnienia Donatka i Donia, choć rzadkie, towarzyszyły temu łacińskiemu imieniu w polskiej tradycji religijnej, dodatkowo podkreślając jego pozytywne znaczenie związane z darem.

Donatka, Donisia, Dona, Donatusia, Donateczka, Doni

Donata (ang., wł., pol.), Donate (franc.), Donatella (zdrobn. wł.), Доната (ros.)

Święta Donata — męczennica wczesnochrześcijańska, czczona w Kościele zachodnim; wspomnienie 31 grudnia. Imię od łacińskiego donatus (ofiarowany, dar).

Święta Donata — wczesnochrześcijańska męczennica, od której pochodzi imię Danuta.