Imieniny – Kwiryn

Kwiryn pochodzi od łacińskiego Quirinus — jednego z trzech głównych bóstw starorzymskich (obok Jowisza i Marsa). Etymologia jest sporna: możliwe powiązanie z sabińskim quiris (włócznia) lub z miastem Cures w Sabinium. Imię oznacza więc „uzbrojony we włócznię" lub „mieszkaniec Cures".

Kwiryn to imię męskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od Quirinus — imienia jednego z najstarszych i najważniejszych bogów religii rzymskiej, pierwotnie czczonego przez Sabinów, sąsiadujące z Rzymem plemię italskie. Kwirynus wchodził wraz z Jowiszem i Marsem w skład tzw. archaicznej triady kapitolińskiej, najstarszej trójcy bóstw państwowych starożytnego Rzymu, co świadczy o jego niegdyś fundamentalnym znaczeniu w rzymskiej religii publicznej. Jego imię wiązano z określeniem pełnoprawnych obywateli rzymskich, Quirites — „naród uzbrojony we włócznie" — a samego boga przedstawiano symbolicznie pod postacią włóczni, co czyniło go opiekunem pokojowego, choć gotowego do obrony ludu rzymskiego, bywał też nazywany „pokojowym Marsem". Według późniejszej legendy Kwirynus utożsamiany był z ubóstwionym po śmierci Romulusem, legendarnym założycielem Rzymu, wziętym do nieba w burzy. Kultem boga zajmował się specjalny kapłan, flamen Quirinalis, a doroczne święto ku jego czci — Quirinalia — obchodzono 17 lutego.

Kwirynek, Kwirus, Kwiruś.

Quirinus (łac., niem.), Quirino (wł., hiszp.), Quirinus (ang.).

Święty Kwiryn z Siscia (zm. 309), biskup i męczennik; wrzucony do rzeki Sawy za odmowę składania ofiar bogom pogańskim; patron Sisaku w Chorwacji.