Imieniny Hildegarda: 30 kwietnia, 17 września
Imię Hildegarda pochodzi ze starowysokoniemieckiego — od Hildegard: hild (bitwa, walka) + gard (twierdza, ochrona). Znaczenie: „ochrona w walce" lub „strażniczka bitwy".
Do Polski trafiło stosunkowo późno, dopiero w XIX wieku, gdy zaczęto przyjmować imiona z innych kultur i języków europejskich, jednak nigdy nie zdobyło szerszej popularności, pozostając niemal wyłącznie w środowiskach zakonnych oraz rodzinach o niemieckich korzeniach. Jego europejska sława wiąże się przede wszystkim z postacią świętej Hildegardy z Bingen, XII-wiecznej niemieckiej mistyczki, kompozytorki, uczonej i przełożonej klasztoru benedyktynek, uznawanej za jedną z najbardziej wszechstronnych umysłowości średniowiecza — pisała traktaty teologiczne, medyczne oraz komponowała muzykę liturgiczną, za co w 2012 roku ogłoszono ją doktorem Kościoła. W Polsce imię to pozostaje dziś rzadkością, spotykaną głównie wśród starszego pokolenia lub w rodzinach ceniących niemiecką tradycję imienniczą, jednak wciąż budzi szacunek jako forma dostojna, wyrazista i naznaczona głęboką, duchową historią. Zdrobnienia Hilda i Hildzia towarzyszą temu dostojnemu, germańskiemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Współcześnie postać świętej Hildegardy z Bingen budzi też duże zainteresowanie w kontekście dawnej medycyny ziołowej, co dodatkowo wzbogaca skojarzenia z tym imieniem.
Hilda, Hildka, Garda
Hildegard (niem.), Hildegarde (franc., ang.), Ильдегарда (ros.)
Święta Hildegarda z Bingen (1098–1179) — benedyktyńska opatka, mistyczka, kompozytorka, przyrodniczka i lekarka, doktor Kościoła. Autorka Scivias. Patronka muzyków i ziołolecznictwa; wspomnienie 17 września.