Imieniny Gordian: 10 maja, 17 września
Gordian pochodzi z języka łacińskiego — od Gordianus, wywodzącego się od miasta Gordion we Frygii (Azja Mniejsza), słynnego z legendy o węźle gordyjskim. Znaczenie: „pochodzący z Gordionu". Węzeł gordyjski (przecięty przez Aleksandra Macedońskiego) stał się symbolem śmiałego rozwiązania trudnych problemów.
Imię nosili trzej cesarze rzymscy z krótkotrwałej dynastii Gordianów. Gordian I i jego syn Gordian II obwołani zostali władcami w 238 roku, zwanym Rokiem Sześciu Cesarzy, lecz ich wspólne panowanie trwało zaledwie 22 dni — Gordian II zginął w bitwie pod Kartaginą, a jego ojciec odebrał sobie życie. Ich wnuk i syn, trzynastoletni Gordian III, został wówczas najmłodszym samodzielnym cesarzem w historii zjednoczonego Cesarstwa i rządził aż do 244 roku, kiedy to zginął podczas kampanii przeciw Persji, najprawdopodobniej w bitwie pod Misiche, co otworzyło drogę do trwającego kilkadziesiąt lat okresu chaosu znanego jako kryzys III wieku. Do Polski imię trafiło niezależnie za sprawą kultu świętych męczenników Gordiana i Epimacha, wspominanych wspólnie 10 maja i czczonych przez Kościół od wieków. Dziś bardzo rzadkie w Polsce.
Gordek, Gordi, Gordianek
Gordianus (łac.), Gordian (niem., pol.), Gordiano (wł., hiszp.), Gordien (fr.)
Święci Gordian i Epimachus (10 maja) — rzymscy męczennicy z IV wieku. Gordian był urzędnikiem nawróconym na chrześcijaństwo, który poniósł śmierć ok. 362 roku za cesarza Juliana Apostaty. Jego ciało złożono w tym samym grobie co wcześniejszego męczennika Epimachusa. Wspominani razem w martyrologium rzymskim.