Imieniny – Marceli

Imię Marceli pochodzi z języka łacińskiego — od Marcellus, zdrobnienia od Marcus (imię boga Marsa). Znaczenie: „mały Marek" lub „należący do Marsa". Imię z tradycji kościelnej.

Imię Marceli wywodzi się z łacińskiego Marcellus, będącego zdrobnieniem imienia Marek, pochodzącego z kolei od Marsa, rzymskiego boga wojny — całość łańcucha etymologicznego przebiega więc od Marsa, przez Marka, aż po Marcelego. Ród Marcellusów stanowił odgałęzienie potężnego rodu Klaudiuszów w starożytnym Rzymie, dając miastu wielu wybitnych polityków i wodzów wojskowych. Do Polski imię dotarło już w średniowieczu za pośrednictwem kultury łacińskiej i chrześcijańskiej, funkcjonując od wieków zarówno w międzynarodowej formie Marcel, jak i w spolonizowanej postaci Marceli. Przez długie stulecia pozostawało imieniem stosunkowo rzadkim, jednak od początku lat 80. XX wieku jego popularność, głównie w formie Marcel, zaczęła systematycznie rosnąć. Współcześnie należy już do chętnie wybieranych imion męskich w Polsce, cenione za swój dostojny, antyczny rodowód połączony z nowoczesnym, międzynarodowym brzmieniem, dobrze rozpoznawalnym niemal w każdym kraju europejskim. Zdrobnienia Marcelek i Celek towarzyszą temu dostojnemu, rzymskiemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Wśród znanych Polaków noszących to imię wymienia się artystów i sportowców młodego pokolenia, co potwierdza jego rosnącą popularność we współczesnej Polsce. Do dziś w wielu polskich rodzinach imię to przekazywane jest z pokolenia na pokolenie jako wyraz przywiązania do klasycznej, antycznej tradycji imienniczej.

Marcelek, Marcel, Marcio

Marcel (franc., ang., niem.), Marcello (wł.), Marcelo (hiszp.), Марсель (ros.)

Święty Marceli I (zm. 309) — papież, zamęczony za Maksencjusza; wspomnienie 16 stycznia. Święty Marceli z Paryża — dziewiąty biskup Paryża (IV–V w.), patrona stolicy Francji; wspomnienie 1 listopada.