Imieniny Marcela: 31 stycznia, 28 czerwca, 28 lipca
Marcela pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Marcellus, zdrobnienia od Marcus (Marek), od Mars (bóg wojny). Znaczenie: „mała wojowniczka" lub „należąca do Marsa". Żeńska forma Marceli.
Najważniejszą patronką jest święta Marcela z Rzymu (ok. 325–410), zamożna rzymska wdowa, która zaledwie siedem miesięcy po ślubie owdowiała i odtąd poświęciła życie modlitwie oraz studiowaniu Pisma Świętego, zakładając na wzgórzu Awentyńskim jedną z pierwszych żeńskich wspólnot ascetycznych w historii Kościoła zachodniego, blisko związaną z kręgiem świętego Hieronima. Do Polski imię trafiło za pośrednictwem łaciny kościelnej i kultu świętych już w średniowieczu, choć nigdy nie należało do popularnych, pozostając w cieniu znacznie częstszej formy Marcelina. Imię pojawia się też w literaturze — Marcela to postać pasterki z powieści Miguela de Cervantesa Don Kichote (1605), niezależnej kobiety odrzucającej konwenanse miłosne swojej epoki. Według danych PESEL nosi je dziś 3299 Polek. W krajach hiszpańsko- i portugalskojęzycznych forma ta bywa spotykana częściej niż w Polsce, gdzie pozostaje rzadkością zarezerwowaną dla rodziców poszukujących oryginalnego, klasycznego imienia.
Marcela, Marcelka, Cela
Marcelle (franc.), Marcella (wł., ang.), Marcela (hiszp., port.), Марцелла (ros.)
Święta Marcela z Rzymu (ok. 325–410) — wdowa, jedna z duchowych uczennic świętego Hieronima, założycielka wspólnoty ascetycznej na Awentynie; wspomnienie 31 stycznia.