Imieniny – Anatolia

Anatolia pochodzi z języka greckiego — od anatole (wschód słońca, wschód). Znaczenie: „wschodząca".

Anatolia Rzymianka (III w.) — według wczesnochrześcijańskiej tradycji młoda dziewica ze znamienitego rzymskiego rodu, która wbrew woli rodziny odrzuciła zaaranżowane małżeństwo z poganinem, ślubując dozgonną czystość i poświęcając życie modlitwie oraz pomocy ubogim. Za odmowę zamążpójścia i wytrwanie w wierze chrześcijańskiej, wbrew ówczesnym rzymskim obyczajom nakładającym na kobiety obowiązek małżeństwa, poniosła śmierć męczeńską. Czczona jest razem ze świętym Audaksem, który miał ją bronić. Ta sama nazwa geograficzna — Anatolia, oznaczająca „wschód" lub „krainę wschodzącego słońca" — określa dziś azjatycką część Turcji, co czyni to imię jednym z niewielu jednocześnie żeńskim imieniem osobowym i nazwą całego regionu geograficznego, znanego z bogatej, wielotysiącletniej historii cywilizacyjnej sięgającej czasów hetyckich, greckich kolonii i późniejszego Cesarstwa Bizantyjskiego, aż po podboje rzymskie i dzisiejszą, nowoczesną Turcję.

Anatolka

Anatolia (wł., hiszp.), nazwa geograficzna Azji Mniejszej ma to samo pochodzenie.

Święta Anatolia (9 lipca) — rzymska dziewica i męczennica z III wieku, czczona razem ze św. Audaks.