Imieniny – Sławomira

Sławomira pochodzi ze słowiańskiego — żeńska forma od Sławomir: sław (sława, chwała) + mir (pokój, świat). Znaczenie: „sławna z pokoju" lub „rozsławiająca pokój". Imię łączące dwie najważniejsze wartości słowiańskie.

Podobnie jak forma męska, wywodzi się z rdzennie słowiańskiej tradycji imienniczej, w pełni niezależnej od wpływów łacińskich, greckich czy germańskich, co czyni ją jednym z nielicznych dziś już rzadkich przykładów żeńskich imion o czysto rodzimym, przedchrześcijańskim rodowodzie. Na ziemiach polskich imiona dwuczłonowe tego typu były znane od wczesnego średniowiecza, jednak Sławomira zdobyła realną popularność dopiero w XX wieku, szczególnie w okresie powojennym, gdy — podobnie jak wiele innych imion słowiańskich — była chętnie wybierana przez rodziców ceniących rodzimą, narodową tradycję. Od lat 70. i 80. jej popularność zaczęła jednak systematycznie maleć, ustępując miejsca nowszym modom imienniczym. Współcześnie Sławomira jest imieniem nadawanym niezwykle rzadko, kojarzonym niemal wyłącznie ze starszym pokoleniem Polek, choć wciąż zachowuje swój dostojny, słowiański charakter. Zdrobnienia Sława i Mirka towarzyszą tej rdzennie słowiańskiej formie od pokoleń, łagodząc jej oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Współcześnie forma ta bywa rzadko odkrywana na nowo, w przeciwieństwie do niektórych innych, dawnych imion słowiańskich przeżywających dziś swój renesans.

Sławka, Mira, Sławomirka, Sławusia

Slavomíra (czes., słowac.), Slavomira (serb.), Славомира (ros.) — imię wyłącznie słowiańskie.