Imieniny Dagobert: 23 grudnia
Dagobert pochodzi z języka frankijskiego (germańskiego) — od dag (dzień) + beraht (jasny, sławny). Znaczenie: „jaśniejący jak dzień", „sławny niczym blask dnia".
Imię popularne wśród Franków dynastii Merowingów. Dagobert I (ok. 603–639) — ostatni z merowińskich władców sprawujący realną, jednoosobową władzę nad całym zjednoczonym królestwem Franków, fundator opactwa Saint-Denis pod Paryżem, w którym jako pierwszy frankijski król został pochowany, co na wieki uczyniło tę bazylikę nekropolią francuskich monarchów. Jego imiennik, Dagobert II, po śmierci ojca w 656 roku został wygnany przez uzurpatora do irlandzkiego klasztoru i poddany tonsurze, uniemożliwiającej mu, według zwyczaju merowińskiego, powrót na tron — dopiero po dwudziestu latach, dzięki staraniom biskupa Wilfrida z Yorku, odzyskał koronę Austrazji, by zginąć zamordowany kilka lat później podczas polowania. We Francji do dziś znana jest żartobliwa piosenka ludowa Le bon roi Dagobert, wyśmiewająca roztargnienie władcy. Do Polski imię trafiło przez kulturę kościelną. Dziś bardzo rzadkie.
Dag, Dagobert, Berti
Dagobert (fr., niem.), Dagoberto (wł., hiszp., port.)
Święty Dagobert II (23 grudnia) — król Austrazji (ok. 651–679), zamordowany podczas polowania z rozkazu majordomusa Pepina z Héristalu. Czczony jako męczennik w katedrze w Stenay we Francji, gdzie spoczywają jego relikwie.