Imieniny Romana: 23 lutego, 3 października
Imię Romana pochodzi z języka łacińskiego — jest żeńską formą imienia Roman, wywodzącego się od Romanus („Rzymianin", obywatel Rzymu). Imię związane z jedną z najpotężniejszych cywilizacji starożytności — Imperium Romanum.
Romana jest żeńską formą imienia Roman, wywodzącego się z łacińskiego Romanus, oznaczającego „rzymski" lub „rzymianin" — imię to nawiązuje wprost do stolicy antycznego imperium i niesie ze sobą skojarzenia z siłą, odwagą oraz determinacją, cechami tradycyjnie przypisywanymi mieszkańcom Wiecznego Miasta. Na ziemiach polskich forma męska notowana jest już od X wieku, z zapisami w formie Romanus pojawiającymi się w dokumentach od 1219 roku, a w spolszczonej postaci Roman od roku 1400 — żeńska Romana towarzyszyła jej od dawna, choć zawsze pozostawała rzadsza, nadawana głównie w rodzinach, w których imię ojca lub dziadka brzmiało Roman. Przez większą część XX wieku oba imiona należały do chętnie wybieranych form w całej Polsce, ciesząc się szczególnym uznaniem w okresie powojennym. Od lat 80. i 90. ich popularność zaczęła jednak stopniowo maleć, a w XXI wieku spadek ten jeszcze się nasilił. Współcześnie Romana pozostaje imieniem rzadko nadawanym, kojarzonym głównie ze starszym pokoleniem Polek, choć wciąż budzi skojarzenia z dostojną, antyczną tradycją rzymską. Zdrobnienia Romka i Romusia towarzyszą temu dostojnemu, łacińskiemu imieniu od pokoleń, łagodząc jego oficjalne brzmienie w codziennym, rodzinnym użyciu. Współcześnie forma żeńska bywa też odkrywana na nowo przez rodziców poszukujących imienia jednocześnie klasycznego i rzadko dziś spotykanego.
Roma, Romka, Romaneczka, Romcia
Romana (wł., hiszp., czes.), Romaine (franc.), Романа (ros.)
Święta Romana (zm. ok. VI w.) — pustelnica z okolic Sens we Francji, żyjąca w lesie pod opieką świętego Lupusa. Patronka pustelniczego stylu życia; wspomnienie 23 lutego.