Imieniny Tytus: 4 stycznia, 26 stycznia, 6 lutego, 15 kwietnia, 26 lipca, 16 sierpnia, 18 września
Tytus pochodzi z języka łacińskiego — od Titus, etymologia niepewna: możliwe od titulus (tytuł, zaszczyt) lub od łacińskiego imienia rodowego. Znaczenie: „zaszczytny" lub „z rodu Tytusów". Imię cesarskie i biblijne.
Tytus, łacińskie imię o niepewnej etymologii, na trwałe zapisał się w historii dzięki cesarzowi Tytusowi Flawiuszowi (39–81 n.e.), synowi Wespazjana, który w 70 roku n.e. dowodził oblężeniem i zdobyciem Jerozolimy — ocalały z tamtych wydarzeń fragment murów świątynnych, dziś znany jako Ściana Płaczu, oraz wzniesiony w Rzymie Łuk Tytusa upamiętniają to zwycięstwo do dziś. Jako cesarz, panujący zaledwie dwa lata (79–81), zaskoczył współczesnych łagodnymi, sprawiedliwymi rządami i dokończył budowę Koloseum rozpoczętą przez ojca. Imię nosił też święty Tytus, uczeń i towarzysz apostoła Pawła, pierwszy biskup Krety, do którego adresowany jest nowotestamentowy List do Tytusa, a w polskiej kulturze — Tytus Chałubiński (1820–1889), lekarz i przyrodnik, który jako jeden z pierwszych spopularyzował Tatry i Zakopane wśród polskiej inteligencji. Dziś imię Tytus pozostaje w Polsce rzadkie, ale cenione za swój klasyczny, dostojny charakter — nosi je 2101 Polaków.
Tytek, Tytuś, Tytuszek
Titus (ang., niem., łac.), Tite (franc.), Tito (wł., hiszp.), Тит (ros.)
Święty Tytus (I w.) — uczeń i towarzysz świętego Pawła, pierwszy biskup Krety, adresat Listu do Tytusa. Patron Krety i Kościoła greckiego; wspomnienie 26 stycznia.