Imieniny Konstantyn: 11 marca, 12 kwietnia, 29 lipca
Imię Konstantyn pochodzi z języka łacińskiego — od Constantinus, wywodzącego się od constans (stały, niezłomny, stanowczy). Znaczenie: „stały, niezłomny".
Na ziemiach polskich imię pojawiło się już w XIII wieku. Najsławniejszym jego nosicielem jest Konstantyn Wielki (272–337) — cesarz rzymski, syn Konstancjusza I Chlorusa i Heleny, który edyktem mediolańskim (313 r.) zalegalizował chrześcijaństwo w cesarstwie, a w 330 roku, po zwycięstwie nad Licyniuszem, uroczyście otworzył nową stolicę wschodniej części imperium — Konstantynopol, nazwany na jego cześć. W historii Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego imię to nosił Konstantyn Ostrogski (ok. 1460–1530) — hetman wielki litewski, zwycięzca bitwy pod Orszą w 1514 roku. Współcześnie w Polsce imię rzadkie, częściej spotykana jest jego spolszczona forma Konstanty.
Kostek, Kostuś
Constantine (ang.), Constantin (franc., niem.), Costantino (wł.), Constantino (hiszp.), Константин (ros.)