Imieniny Prosper: 2 marca, 25 czerwca, 29 lipca
Prosper pochodzi z języka łacińskiego — od prosperus (pomyślny, szczęśliwy, korzystny), wywodzącego się od pro (dla, ku) + spes (nadzieja). Znaczenie: „pomyślny, szczęśliwy, ten, któremu wiedzie się dobrze".
Imię znane w starożytnym Kościele zachodnim. Nosił je wybitny teolog Prosper z Akwitanii (ok. 390–455), który w 428 roku zwrócił się do świętego Augustyna z prośbą o pomoc w sporze z semipelagianami, otrzymując w odpowiedzi jego traktaty o łasce i wytrwałości; później został sekretarzem papieża Leona Wielkiego, wspierając go w korespondencji przeciw nestorianom, a jego pisma odegrały ważną rolę w ostatecznym potępieniu pelagianizmu na synodzie w Orange w 529 roku. Prosper był też pierwszym kontynuatorem słynnej kroniki uniwersalnej świętego Hieronima, doprowadzając jej zapiski aż do 455 roku — jego relacja z ostatnich trzech dekad, oparta na własnych obserwacjach, pozostaje dla historyków cennym, choć miejscami stronniczym, źródłem wiedzy o schyłku zachodniego Cesarstwa Rzymskiego. Do Polski trafiło przez Kościół. Dziś imię rzadkie, lecz z pozytywnym, optymistycznym brzmieniem.
Prospeek, Pros
Prosper (łac., fr., ang., niem.), Prospero (wł., hiszp.), Próspero (port.)
Święty Prosper z Akwitanii (25 czerwca) — teolog i pisarz kościelny (ok. 390–455), sekretarz papieża Leona Wielkiego. Wybitny obrońca nauki świętego Augustyna o łasce Bożej. Autor kroniki historycznej i pism teologicznych. Czczony jako wyznawca wiary.