Imieniny – Łucja

Łucja to polska forma imienia Lucia, wywodząca się z języka łacińskiego — od słowa lux (światło). Znaczenie: „jasna, świetlista, córka światła". Imię związane ze światłem i jasnością.

Na ziemiach polskich historia tego imienia sięga XIII wieku, kiedy zaczęto je stosować jako żeński odpowiednik imienia Lucjan — pierwsze poświadczone zapisy pochodzą z 1208 roku, w formie „Łucyja", a kolejne, z 1431 roku, notują warianty „Łucza" lub „Luca". Patronką imienia jest święta Łucja z Syrakuz, żyjąca na przełomie III i IV wieku młoda chrześcijanka, która według tradycji poniosła męczeńską śmierć za odmowę wyrzeczenia się wiary — czczona jest dziś jako patronka niewidomych, osób cierpiących na choroby oczu oraz tych, którzy poszukują duchowego światła, a jej wspomnienie liturgiczne, przypadające 13 grudnia, jest najpopularniejszą datą imienin Łucji. Przez wieki imię to pozostawało w Polsce stosunkowo rzadkie, funkcjonując głównie w tradycji religijnej, jednak w ostatnich latach zyskuje coraz większą popularność wśród rodziców ceniących jego eleganckie brzmienie oraz głębokie, symboliczne znaczenie związane ze światłem i nadzieją. Włoska forma Lucia oraz angielska Lucy pozostają dziś znacznie popularniejsze za granicą niż polska Łucja, co świadczy o międzynarodowym zasięgu tego imienia przy jednoczesnej jego rzadkości w kraju.

Łucka, Łusia, Łucynka

Lucia (wł., hiszp.), Lucy (ang.), Lucie (franc.), Luzia (port.), Люция (ros.)

Święta Łucja z Syrakuz (ok. 283–304) — sycylijska dziewica i męczennica, wyłupiła sobie oczy by odrzucić zalotnika, cudownie przywrócono jej wzrok. Patronka niewidomych, okulistów i szwaczek; wspomnienie 13 grudnia.

Łucja dos Santos (1907–2005) — jedna z trojga dzieci fatimskich, świadków objawień Matki Bożej w Fatimie w 1917 roku.