Imieniny Bernardyn: 20 maja, 2 lipca, 28 września, 27 listopada
Bernardyn pochodzi od włoskiego Bernardino — zdrobnienia od Bernard, wywodzącego się z języka germańskiego: bern (niedźwiedź) + hard (mocny, odważny). Znaczenie: „mocny jak niedźwiedź", „mały Bernard".
Imię spopularyzował święty Bernardyn ze Sieny w XV wieku. W Polsce bernardynami nazywa się franciszkanów obserwantów — zakon sprowadzony do Polski w 1453 roku właśnie przez uczniów świętego Bernardyna. Stąd imię zyskało w Polsce szczególny wydźwięk religijny. Sam Bernardyn ze Sieny, choć obdarzony słabym i ochrypłym głosem, uchodził za jednego z najwybitniejszych kaznodziejów swej epoki, organizującego słynne „stosy próżności", na których palono przedmioty hazardu i próżności, a za swą działalność reformatorską zyskał później przydomek „Apostoł Włoch". W 1427 roku stanął w Rzymie przed sądem oskarżony o herezję za propagowanie kultu monogramu IHS, uznanego przez przeciwników za niebezpieczną nowinkę — teologowie orzekli jednak jego niewinność, a sam papież Marcin V zaprosił go później do wygłoszenia kazań w Rzymie. Dziś imię rzadkie.
Bernardynek, Bernadek, Berni
Bernardino (wł., hiszp., port.), Bernardin (fr., niem.), Bernardino (łac.)
Święty Bernardyn ze Sieny (20 maja) — franciszkański kaznodzieja i reformator (1380–1444), jeden z najpopularniejszych kaznodziejów XV wieku. Wprowadził nabożeństwo do Imienia Jezus i słynny monogram IHS. Założył obserwancję franciszkańską. Kanonizowany w 1450 roku przez Mikołaja V. Patron Sardynii i sprzedawców.