Imieniny – Saturnina

Saturnina pochodzi z języka łacińskiego — jest żeńską formą Saturninus, wywodzącej się od Saturnus, imienia boga rolnictwa i urodzaju w mitologii rzymskiej. Znaczenie: „poświęcona Saturnowi", „rodząca obfitość".

Imię znane w starożytnym Rzymie i wczesnochrześcijańskiej Europie, gdzie żeńska forma Saturnina towarzyszyła znacznie popularniejszemu imieniu męskiemu Saturninus. Jego najsłynniejszym nosicielem był święty Saturnin z Tuluzy (III wiek), pierwszy biskup tego miasta i jeden z tzw. siedmiu apostołów Galii, który poniósł śmierć męczeńską przywiązany do rozjuszonego byka wleczonego przez ulice miasta, gdy odmówił złożenia ofiary rzymskim bogom. Do Polski imię Saturnina trafiło za pośrednictwem Kościoła, czczącego też kilka świętych kobiet tego imienia. Samo imię nawiązuje ponadto do rzymskiego boga rolnictwa Saturna i dorocznych Saturnaliów — hucznego święta obfitości i odwróconego porządku społecznego, podczas którego panowie usługiwali niewolnikom. Na miejscu jego kultu wzniesiono później w Tuluzie bazylikę Saint-Sernin, dziś największy zachowany kościół romański w Europie i ważny przystanek na Drodze św. Jakuba. Dziś należy do imion rzadkich i archaicznych.

Saturka, Nina, Saturnia, Nia

Saturnina (łac., wł., hiszp., port.), Saturnine (fr.)

Święta Saturnina (4 czerwca) — dziewica i męczennica z Afryki Północnej, czczona w Kościele od III wieku. Według tradycji poniosła śmierć za wiarę w czasie prześladowań. Wspominana w martyrologium rzymskim.