Imieniny Dacjan: 4 czerwca
Dacjan pochodzi z języka łacińskiego — od Dacianus, związanego z nazwą rzymskiej prowincji Dacji (dzisiejsza Rumunia). Znaczenie: „pochodzący z Dacji".
Imię znane głównie z hagiografii wczesnochrześcijańskiej, gdzie Dacjan (łac. Dacianus) występuje jako imię rzymskich namiestników prześladujących chrześcijan w żywotach kilku świętych, w tym Wincentego z Saragossy i Eulalii z Barcelony — historycy nie są zgodni, czy chodzi o tę samą, czy o różne osoby noszące ten sam, dość powszechny wówczas przydomek pochodzący od nazwy rzymskiej prowincji Dacji. Ze względu na ten literacki, niemal archetypiczny kontekst prześladowcy, imię to nigdy nie zyskało popularności jako imię chrzestne w tradycji chrześcijańskiej, mimo neutralnego, geograficznego pierwotnego znaczenia. W Polsce pozostaje praktycznie nieznane, spotykane wyłącznie w kontekście historyczno-hagiograficznym, głównie w opracowaniach dotyczących wczesnochrześcijańskich męczenników i historii rzymskich prześladowań religijnych III i IV wieku, gdy imię to niemal zawsze pojawiało się w roli antagonisty żywotów świętych.
Dacjanek
Dacian (rum., ang.), Daciano (hiszp., wł.)