Imieniny Sylwina: 17 lutego, 12 września, 28 września
Sylwina pochodzi z języka łacińskiego — od silva (las), przez formę Silvinus/Silvina. Znaczenie: „leśna", „córka lasu". Imię nawiązuje do przyrody i spokoju natury.
Żeńska forma imienia Sylwin, wywodząca się od łacińskiego silva (las) i związana z postacią Sylwana (Silvanusa) — rzymskiego bóstwa opiekującego się lasami, polami i granicami gospodarstw, czczonego zarówno przez rolników, jak i pasterzy. W tradycji chrześcijańskiej imię nosił między innymi święty Sylwin (Silvinus, zm. ok. 720) — biskup misjonarz działający we Flandrii i północnej Francji, który przed przyjęciem święceń miał podobno prowadzić życie dworzanina królewskiego, zanim porzucił je dla surowej ascezy. W Polsce forma żeńska używana od wieków, rzadsza od popularniejszej Sylwii, lecz o podobnym rodowodzie. Silvanusa przedstawiano zwykle z sierpem ogrodniczym i gałązką sosny, jako opiekuna granicy między dziką puszczą a uprawną ziemią. Imię wnosi skojarzenie z lasem, przyrodą i ciszą — od zawsze atrakcyjne w kulturze słowiańskiej, głęboko związanej z naturą i jej cyklicznym rytmem.
Sylwinka, Sylka, Wina
Silvina (wł., hiszp., port.), Silvine (fr.), Sylvina (niem.), Silvina (rum.)
Święta Sylwina (Silvina) (5 września) — pobożna dziewica z Tuluzy, żyjąca w VI–VII wieku. Prowadziła życie pokutne i oddała się modlitwie oraz dziełom miłosierdzia. Czczona lokalnie we Francji południowej.