Imieniny – Laurencjusz

Laurencjusz to łacińska forma imienia Wawrzyniec, wywodząca się od nazwy miasta Laurentum (miasto wawrzynu, laurus). Imię oznacza „pochodzący z Laurentum" lub „ukoronowany wawrzynem" — symbolem chwały, zwycięstwa i mądrości.

Laurencjusz to łacińska forma imienia (Laurentius), będąca genetycznie cognomen utworzonym od nazwy starożytnego miasta Laurentum w Lacjum, u ujścia Tybru, tak że pierwotnie oznaczało po prostu „człowieka z Laurentum". Z czasem imię zaczęto kojarzyć etymologicznie ze słowem laurus — „wawrzyn" — i tradycyjnym wieńcem laurowym, symbolem zwycięstwa i sławy w kulturze rzymskiej, choć jest to skojarzenie wtórne wobec pierwotnej nazwy geograficznej. Do Polski imię trafiło już w średniowieczu, gdzie funkcjonowało zarówno w oryginalnej łacińskiej formie Laurentius, jak i w zapożyczonej z niemieckiego odmianie Lorenc, zanim ustabilizowało się jako w pełni spolszczony Wawrzyniec, używany od XIII wieku, początkowo w formie Ławrzyniec. Głównym patronem imienia jest św. Wawrzyniec, rzymski diakon i męczennik z III wieku, jeden z najbardziej czczonych świętych starożytności i średniowiecza, spalony żywcem na rozżarzonej kracie za odmowę wydania kościelnych skarbów prześladowcom. Formę łacińską Laurencjusz reprezentuje też św. Laurencjusz z Canterbury, drugi arcybiskup tego miasta.

Laurek, Lauro, Lautek, Wawrzyś.

Lawrence (ang.), Laurent (fr.), Lorenzo (wł.), Lorenzo (hiszp.), Lorenz (niem.), Wawrzyniec (pol.), Лаврентий — Ławrientij (ros.).

Święty Wawrzyniec (Laurentius, zm. 258), diakon i męczennik, słynący z odwagi i postawy podczas prześladowań; patron bibliotekarzy, bibliografów i biednych.