Imieniny Klotylda: 3 czerwca, 23 października
Klotylda pochodzi z języka frankijskiego (germańskiego) — od hlud (sławny, głośny) + hild (bitwa, bojowniczka). Znaczenie: „sławna bojowniczka", „głośna w boju".
Imię spopularyzowała święta Klotylda (ok. 474–545) — burgundzka księżniczka, żona Chlodwiga I, króla Franków, wydana za niego mimo różnicy wyznań, gdyż sama pozostawała żarliwą katoliczką. Przez lata namawiała męża do przyjęcia chrztu, aż udało jej się to podczas bitwy pod Tolbiakiem, gdy pogański dotąd władca w chwili zagrożenia przysiągł nawrócić się w zamian za zwycięstwo — ochrzczony w 496 roku wraz z trzema tysiącami wojowników, zapoczątkował tym samym chrystianizację całej Galii i Europy Zachodniej. Po śmierci męża resztę życia spędziła w pokucie i modlitwie w klasztorze w Tours. Imię popularne w średniowiecznej Francji i wśród dynastii merowińskiej, a sama Klotylda została po śmierci ogłoszona świętą i patronką królowych, matek oraz osób owdowiałych. Do Polski trafiło przez kulturę kościelną. Dziś rzadkie.
Klotka, Tyldka, Tyla, Klotyldka
Clotilde (fr., wł., hiszp., port.), Clothilde (fr. — stara forma), Klothilde (niem.)
Święta Klotylda (3 czerwca) — królowa Franków (ok. 474–545), żona Chlodwiga I. To dzięki jej modlitwom i perswazji król Franków przyjął chrzest w 496 roku, co zapoczątkowało chrystianizację Europy Zachodniej. Po śmierci męża prowadziła życie pokutne w Tours. Patronka królowych i matek.