Imieniny Nadzieja: 15 maja, 1 sierpnia, 30 września
Nadzieja to słowiańskie imię żeńskie, wywodzące się bezpośrednio od słowa nadzieja — „oczekiwanie czegoś dobrego, wiara w przyszłość". Jest słowiańskim odpowiednikiem łacińskiego imienia Spes (Nadzieja).
Nadzieja to jedno z niewielu w pełni rodzimych, słowiańskich imion żeńskich odnoszących się bezpośrednio do abstrakcyjnego pojęcia — w tym wypadku jednej z trzech cnót teologalnych chrześcijaństwa, obok wiary i miłości. Jego klasyczne odpowiedniki to greckie Elpis i łacińskie Spes, oba noszone przez wczesnochrześcijańskie święte, uosabiające tę samą ideę w innych językach starożytnego świata śródziemnomorskiego. Do Polski imię trafiło już w średniowieczu wraz z rozwojem pobożności maryjnej i kultu cnót chrześcijańskich, choć nigdy nie należało do najczęściej nadawanych. W tradycji wschodniosłowiańskiej szczególną sławę zyskała jego rosyjska forma, Nadieżda — nosiła ją między innymi Nadieżda Krupska (1869–1939), rewolucjonistka i żona Włodzimierza Lenina, działaczka oświatowa radzieckiej Rosji. W Polsce Nadzieja pozostaje dziś imieniem rzadkim, ale niosącym wyjątkowo głębokie, optymistyczne znaczenie — według danych PESEL nosi je 1965 Polek.
Nadzia, Nadziuszka, Nada
Nadezhda (ros., bułg.), Nadia (franc., ang.), Надія (ukr.) — imię typowo słowiańskie
Święta Nadzieja (Elpis) — jedna z trzech córek świętej Zofii, zamordowanych za wiarę ok. 137 r. Jej siostry to Wiara (Pistis) i Miłość (Agape). Uosobienie cnoty nadziei chrześcijańskiej; wspomnienie 17 września.