Imieniny Felicja: 27 kwietnia, 30 września
Felicja pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Felix (szczęśliwy, pomyślny). Znaczenie: „szczęśliwa, pomyślna". Imię wyrażające radość życia i błogosławieństwo. Nosi je wiele świętych katolickich.
Imię Felicja jest żeńską formą imienia Feliks i wywodzi się z łacińskiego felix, oznaczającego „szczęśliwy", „łaskawy" lub „pomyślny" — w starożytnym Rzymie kult bogini Felicitas, uosabiającej pomyślność i powodzenie państwa, dodatkowo wzmacniał pozytywne skojarzenia z tym rdzeniem słownym. Do Polski imię dotarło za pośrednictwem tradycji chrześcijańskiej już w XIV wieku, początkowo w formach „Felicyja" lub „Filicyja", a jego rozpowszechnienie wiąże się z kultem świętej Felicji z Nikomedii, wczesnochrześcijańskiej męczennicy z IV wieku. Największą popularność w Polsce Felicja osiągnęła w XIX wieku oraz na początku XX stulecia, gdy było to jedno z chętniej wybieranych imion żeńskich w kraju. Po okresie międzywojennym jego popularność wyraźnie osłabła, a przez większość XX wieku pozostawało niemal zapomniane. W ostatnich latach imię to przeżywa jednak spektakularny renesans — w 2024 roku nadano je 328 razy, podczas gdy jeszcze w 2006 roku otrzymało je zaledwie dziewięć nowo narodzonych dziewczynek, co czyni je jednym z najbardziej wyrazistych powrotów mody imienniczej ostatnich lat. Zdrobnienia Felcia i Felunia towarzyszą temu pogodnemu, łacińskiemu imieniu od pokoleń, dodatkowo podkreślając jego pozytywne, radosne znaczenie związane ze szczęściem. Wśród znanych Polek noszących to imię wymienia się postacie kultury i sztuki, co potwierdza jego trwałą obecność w polskiej tradycji artystycznej mimo lat zapomnienia.
Fela, Felka, Felusia, Felcia
Felicia (ang., wł., rum.), Félicie (franc.), Felicia / Feliciana (hiszp.), Фелиция (ros.)
Święta Felicyta (zm. 203) — kartagińska niewolnica, urodziła dziecko w więzieniu i poniosła śmierć męczeńską z Perpetuą. Święta Felicyta z Rzymu — matka siedmiu synów męczenników; wspomnienie 7 marca i 23 listopada.