Imieniny – Zyta

Zyta pochodzi z języka greckiego lub włoskiego — od zeta (litera Z, ostatnia) lub włoskiego dialektycznego zita (dziewczyna, służąca). Możliwy też związek z arabskim zita (oliwa). Znaczenie: „dziewczyna" lub „ostatnia".

Zyta to imię wywodzące się z toskańskiego dialektu włoskiego, gdzie słowo zita oznaczało po prostu „dziewczynę" lub „młodą kobietę". Rozpowszechniło się w średniowiecznej Europie za sprawą kultu świętej Zyty z Lukki (ok. 1212–1272), skromnej włoskiej służącej, która przez 48 lat wiernie służyła jednej rodzinie, znanej z dobroci wobec ubogich — do dziś patronuje służącym, gospodyniom domowym i osobom pracującym w gospodarstwie domowym. Znacznie później, w XX wieku, imię rozsławiła Zyta Burbon-Parmeńska (1892–1989), ostatnia cesarzowa Austrii i królowa Węgier, żona cesarza Karola I — po upadku monarchii habsburskiej w 1918 roku spędziła resztę swego niezwykle długiego, 96-letniego życia na wygnaniu, walcząc o pamięć o mężu i dynastii. W Polsce imię to nigdy nie było szczególnie popularne, ale zachowało swój elegancki, nieco archaiczny charakter — według danych PESEL nosi je dziś kilka tysięcy Polek. Cesarzowa Zyta, mimo detronizacji, do końca życia nie wyrzekła się praw dynastycznych i była świadkiem procesu beatyfikacyjnego własnego męża, Karola I, ogłoszonego błogosławionym w 2004 roku.

Zytka, Zytusia, Zyteczka

Zita (ang., wł., hiszp., port.), Зита (ros.)

Święta Zyta z Lukki (27 kwietnia) — włoska służąca i mistyczka (1212–1272), beatyfikowana w 1652 r., kanonizowana w 1696 r. Przez 48 lat służyła rodzinie Fatinelli. Patronka służących, kucharek i gospodyń domowych.