Imieniny Euzebia: 20 września, 12 października, 29 października
Euzebia pochodzi z języka greckiego — od eusebes (pobożny, bogobojny): eu (dobrze) + sebein (czcić, wielbić). Znaczenie: „pobożna, bogobojąca się", „ta, która dobrze czci Boga".
Imię znane w starożytnym chrześcijaństwie, niesione przez kilka świętych, spokrewnione z imieniem Euzebiusz, które nosił Euzebiusz z Cezarei (ok. 260–339), biskup i historyk Kościoła, nazywany „ojcem historii kościelnej" za swoje monumentalne dzieło Historia kościelna, opisujące dzieje chrześcijaństwa od czasów apostolskich aż po sobór nicejski w 325 roku, w którym sam uczestniczył, ciesząc się przyjaźnią cesarza Konstantyna Wielkiego. Swoją erudycję zawdzięczał wykształceniu pod okiem Pamfila z Cezarei, który zgromadził tam słynącą z bogactwa bibliotekę liczącą podobno trzydzieści tysięcy rękopisów, obejmującą między innymi prywatny księgozbiór teologa Orygenesa, zapisany wspólnocie chrześcijańskiej Cezarei jeszcze przed jego śmiercią i pieczołowicie powiększany przez kolejne pokolenia uczonych, aż do zniszczenia biblioteki wieki później podczas podbojów arabskich. Do Polski imię Euzebia trafiło przez Kościół. Dziś imię rzadkie, o pięknym, duchowym znaczeniu.
Euzebianka, Euza, Zuzia, Bebia
Eusebia (wł., hiszp., port.), Eusèbe (fr. — forma), Eusebija (serb.), Евсевия (ros.)
Święta Euzebia (2 marca) — opatka klasztoru w Hamay koło Douai (Francja, VII w.). Córka świętego Adalberta z Ostrevant. Już jako dziecko wstąpiła do klasztoru i całe życie poświęciła modlitwie i służbie ubogim. Czczona lokalnie w północnej Francji.