Imieniny Nahum: 14 grudnia
Nahum pochodzi z języka hebrajskiego — נַחוּם (Nachum), od rdzenia nacham (pocieszać, przynosić ulgę). Znaczenie: „pocieszyciel", „ten, kto przynosi pocieszenie", „pełen współczucia".
Nahum to imię pochodzenia hebrajskiego, wywodzące się od rdzenia Nahhum i oznaczające „pocieszenie" lub „pocieszyciel"; bywa też traktowane jako skrócona forma teoforycznego imienia Nehemiasz — „Bóg pocieszy". Najsłynniejszym jego nosicielem jest biblijny prorok Nahum, jeden z dwunastu tzw. proroków mniejszych Starego Testamentu, pochodzący z miejscowości Elkosz, której dokładne położenie pozostaje przedmiotem sporu — źródła wskazują na Judę, Galileę lub ziemie za Jordanem. Jego krótka, lecz pełna poetyckiej mocy Księga Nahuma zawiera proroctwa wygłoszone tuż przed upadkiem Niniwy, stolicy Asyrii, zdobytej przez Babilończyków w 612 roku p.n.e. — Nahum zapowiadał zniszczenie miasta jako sprawiedliwą karę za jego okrucieństwo wobec podbitych narodów. W tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej ceniony jest przede wszystkim jako prorok „rozpoznawania czasu", przestrzegający, że żadnego trwałego państwa nie da się zbudować na przemocy, oszustwie i kłamstwie. W Polsce imię jest rzadkie, kojarzone niemal wyłącznie z postacią biblijną.
Nahumek, Nachu
Nahum (ang., hebr., hiszp.), Nahoum (fr.), Naum (ros., serb.)
Prorok Nahum (1 grudnia) — jeden z Dwunastu Proroków Mniejszych Starego Testamentu (VII w. p.n.e.), autor Księgi Nahuma. Przepowiedział zniszczenie Niniwy jako sprawiedliwą karę Bożą za prześladowania Izraela. Czczony w Kościele wschodnim i w kalendarzu liturgicznym chrześcijańskim.