Imieniny – Wenancjusz

Wenancjusz pochodzi z języka łacińskiego — od venans, imiesłowu czasownika venari (polować). Znaczenie: „łowca, myśliwy".

Wenancjusz z Camerino (zm. ok. 250) — młody włoski męczennik, stracony w wieku zaledwie piętnastu lat za panowania cesarza Decjusza po tym, jak odmówił wyrzeczenia się wiary mimo tortur, dziś patron miasta Camerino i osób młodych. Zupełnie inną postacią tego imienia był Wenancjusz Fortunat (ok. 530–600/609) — wędrowny poeta i późniejszy biskup Poitiers, jeden z ostatnich przedstawicieli łacińskiej kultury klasycznej we wczesnym średniowieczu, autor słynnego hymnu Vexilla Regis („Sztandary króla"), do dziś śpiewanego w liturgii Wielkiego Tygodnia w Kościele katolickim. W Polsce imię Wenancjusz wyjątkowo rzadkie, spotykane niemal wyłącznie w kalendarzu liturgicznym i wśród miłośników historii wczesnego średniowiecza oraz łacińskiej poezji liturgicznej tamtej odległej epoki. Oba historyczne warianty tego imienia, choć rozdzielone kilkoma wiekami, łączy ten sam łaciński rdzeń związany z polowaniem.

Wenek

Venantius (ang., łac.), Venanzio (wł.)

Święty Wenancjusz z Camerino (18 maja) — młody męczennik z III wieku, patron Camerino, czczony jako orędownik młodzieży.