Imieniny Eryk: 18 maja, 18 sierpnia, 24 grudnia
Eryk pochodzi ze staroskandynawskiego — od Eiríkr: ei (zawsze, wiecznie) i ríkr (władca, bogaty, potężny). Znaczenie: „wieczny władca" lub „zawsze potężny". Imię królów skandynawskich, przyswojone przez Europę.
Imię Eryk pochodzi ze Skandynawii i wywodzi się od staronordyckiego Eiríkr, łączącego człony „ei" lub „einn" (jedyny) oraz „ríkr" (potężny, władca) — całość oznacza „jedynego władcę" lub „potężnego samodzielnie". Przez stulecia nosili je liczni jarlowie i królowie Szwecji oraz Danii, w tym pierwszy przedstawiciel dynastii Erykidów na tronie szwedzkim, król Eryk IX, uznany później za świętego i patrona Szwecji. Na ziemiach polskich imię pojawiło się już w 1384 roku w łacińskiej formie, jednak przez wieki pozostawało niezwykle rzadkie, funkcjonując głównie w kontekście dyplomatycznych kontaktów z dworami skandynawskimi. Realną popularność w Polsce Eryk zdobył dopiero w XIX wieku, gdy w modzie znalazła się fascynacja romantyzmem oraz surową, nordycką kulturą Skandynawii, kojarzoną z siłą, honorem i wojowniczą tradycją wikingów. W 2000 roku nadano je w Polsce ponad tysiąc razy, co świadczy o jego trwałej, choć niszowej popularności w ostatnich dekadach. Współcześnie imię to nosi w Polsce 30 271 osób, funkcjonując jako wybór rzadki, lecz dobrze rozpoznawalny, kojarzony z dostojną, skandynawską tradycją monarszą. Wśród współczesnych, znanych nosicieli tego imienia można wymienić sportowców oraz muzyków, co potwierdza, że mimo swojego dostojnego, monarszego rodowodu Eryk dobrze funkcjonuje we współczesnej, popularnej kulturze.
Eryś, Eryczek, Eri
Erik (szw., norw., duń.), Eric (ang., franc.), Erich (niem.), Erico (wł.), Эрик (ros.)
Święty Eryk IX Święty (ok. 1120–1160) — król Szwecji, prawodawca i chrystianizator Finlandii, zamordowany przez duńskiego pretendenta do tronu. Patron Szwecji; wspomnienie 18 maja.
Eryk Rudy (Erik the Red, ok. 950–1003) — norweski żeglarz, odkrywca Grenlandii.