Imieniny Jacław: 5 sierpnia
Jacław to staropolskie imię dwuczłonowe. Człon jac- może wywodzić się od staropolskiego jać (złapać, pochwycić) lub od imienia Jachna (forma Jakuba), drugi człon -sław (sława) przyjął formę -ław. Imię oznaczałoby „sławny z dzielności" lub „chwytający sławę".
Jacław to imię męskie o charakterze sztucznie utworzonego neologizmu, powstałego przez połączenie rdzenia imienia Jacek z typowo słowiańską końcówką „-sław", odnoszącą się do sławy i chwały. Tego rodzaju konstrukcja wpisuje się w szerszy, dziewiętnasto- i dwudziestowieczny nurt tworzenia nowych imion słowiańskich na wzór autentycznych, historycznych imion dwuczłonowych — takich jak Mirosław, Radosław czy Stanisław — których struktura, według badań onomasty Witolda Taszyckiego, pierwotnie przypominała skróconą formę zdania-życzenia, wyrażającego nadzieję rodziców na szczęśliwy los i dobrą sławę nowo narodzonego dziecka. W przeciwieństwie jednak do prawdziwie średniowiecznych imion dwuczłonowych, poświadczonych w najstarszych polskich dokumentach, Jacław nie ma udokumentowanej obecności w historycznych źródłach sprzed epoki nowożytnej, co wskazuje na jego stosunkowo współczesne, sztuczne pochodzenie, zbliżone do innych XIX-wiecznych prób „odtwarzania" rdzennie słowiańskiego imiennictwa. Współcześnie należy do imion niezwykle rzadkich, nadawanych sporadycznie przez rodziców poszukujących oryginalnego, słowiańsko brzmiącego imienia.
Jacławek, Jaćko, Jacoś, Ław.
Imię specyficznie polskie, bez bezpośrednich odpowiedników w innych językach.