Imieniny – Abel

Imię Abel pochodzi z języka hebrajskiego — od Hevel (הֶבֶל), oznaczającego „tchnienie, para, nicość". Imię może też nawiązywać do asyryjskiego ablu (syn). Jedno z najstarszych imion biblijnych.

W Biblii Abel — drugi syn Adama i Ewy, pasterz trzód, zabity przez zazdrosnego starszego brata Kaina, rolnika, którego ofiarę Bóg przyjął z mniejszą przychylnością niż ofiarę Abla. Uznawany za pierwszego człowieka, który poniósł śmierć, a jego imię, znaczące po hebrajsku „tchnienie" lub „nicość", stało się w tradycji biblijnej i literackiej trwałym symbolem niewinnej, przedwcześnie zgładzonej ofiary. Współcześnie imię kojarzy się też z Abelem Tasmanem (1603–1659) — holenderskim żeglarzem i odkrywcą w służbie Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, pierwszym Europejczykiem, który dotarł do wybrzeży Tasmanii (nazwanej później jego imieniem) i Nowej Zelandii. Podczas tej samej wyprawy z 1642 roku opłynął też część wybrzeży Fidżi i Tonga, choć jego odkrycia przez dziesięciolecia pozostawały praktycznie niewykorzystane przez skupioną głównie na handlu Holenderską Kompanię Wschodnioindyjską.

Abelek, Abi

Abel (ang., franc., hiszp., niem.), Abele (wł.), Авель (ros.), הֶבֶל (hebr.)