Imieniny Maron: 14 lutego, 15 kwietnia
Maron pochodzi od aramejskiego lub syryjskiego imienia, możliwie wywodzonego od maran (pan, władca) lub od nazwy miejscowej. Imię mogło oznaczać „pan, władca" i nawiązywać do semickiego tytułu grzecznościowego.
Maron (zm. ok. 410) był syryjskim mnichem-pustelnikiem, żyjącym na wzgórzu niedaleko Apamei. Jego uczniowie założyli wspólnotę, z której wyrosł Kościół Maronicki — jeden z katolickich Kościołów wschodnich, liczący dziś kilka milionów wiernych, skupionych głównie w Libanie. Maron jest patronem Libańczyków i Kościoła Maronickiego.
Maronek, Maro, Maronio.
Maro (łac.), Maron (fr., ang.), Marone (wł.), Marón (hiszp.), مارون — Marun (arab.).
Święty Maron (zm. ok. 410), syryjski pustelnik, patron Libanu i Kościoła Maronickiego; czczony 9 lutego.