Imieniny – Teodora

Imię Teodora pochodzi z języka greckiego — złożone z theos (Bóg) i doron (dar). Oznacza „dar Boga" lub „ta, która jest bożym darem". Odwrócona wersja imienia Dorota (Dorothea = doron + theos). Oba imiona mają identyczne znaczenie, lecz odwrócone człony.

Najsłynniejszą nosicielką imienia pozostaje Teodora (ok. 500–548), cesarzowa bizantyjska i żona Justyniana I Wielkiego — córka trenera niedźwiedzi z konstantynopolitańskiego hipodromu, która w młodości występowała na scenie, zanim jej niezwykła inteligencja i uroda zwróciły uwagę przyszłego cesarza. Jako cesarzowa okazała się nie tylko wierną towarzyszką, lecz samodzielną, wpływową polityczką — to jej determinacja miała przekonać wahającego się Justyniana, by pozostał w oblężonym pałacu podczas krwawego powstania Nika w 532 roku, wypowiadając słynne słowa o purpurze cesarskiej jako „najwspanialszym całunie". Teodora aktywnie broniła praw kobiet, zakładała przytułki dla byłych prostytutek i wspierała prześladowanych monofizytów. Jej wizerunek przetrwał do dziś na słynnych mozaikach w bazylice San Vitale w Rawennie, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO. W Polsce imię Teodora pozostaje rzadkie i kojarzone głównie z bizantyjską, wschodnią tradycją — według danych PESEL nosi je 3478 Polek. Prawo małżeńskie zmienione przez Justyniana specjalnie po to, by mógł poślubić byłą aktorkę, na trwałe zniosło dawny rzymski zakaz zawierania związków między wysokimi urzędnikami a kobietami niskiego stanu, co samo w sobie było rewolucją społeczną tamtej epoki.

Tedzia, Teodorka, Toda, Dosia

Theodora (ang., niem.), Théodora (franc.), Teodora (wł., hiszp., czes.), Феодора (ros.)

Święta Teodora z Aleksandrii (zm. ok. V w.) — pokutnica, przebrała się za mnicha by odpokutować grzech cudzołóstwa; wspomnienie 11 września. Święta Teodora Cesarzowa (ok. 815–867) — przywróciła kult ikon; wspomnienie 11 lutego.