Imieniny Eleazar: 1 sierpnia, 27 września
Eleazar pochodzi z języka hebrajskiego — אֶלְעָזָר (Elazar): El (Bóg) + azar (pomóc, wspierać). Znaczenie: „Bóg wspomógł", „Bóg jest pomocą".
Imię biblijne — nosił je Eleazar, syn Aarona i trzeci arcykapłan Izraela, który po śmierci Mojżesza i Aarona wprowadził Izraelitów do Ziemi Obiecanej u boku Jozuego. W Drugiej Księdze Machabejskiej Eleazar to dziewięćdziesięcioletni uczony w Piśmie, który podczas prześladowań Antiocha IV Epifanesa odmówił, nawet pozornie, spożycia wieprzowiny wbrew Prawu Mojżeszowemu i wolał ponieść śmierć w mękach, dając świadectwo wierności starszego pokolenia młodszym współwyznawcom — jego męczeństwo poprzedza w tej samej księdze równie poruszającą historię matki i siedmiu braci, torturowanych i zabitych z tego samego powodu na oczach własnej matki — cała ta opowieść z czasem stała się w tradycji żydowskiej i chrześcijańskiej symbolem heroicznej wierności religijnym zasadom wbrew groźbie okrutnych tortur i niemal pewnej, bolesnej śmierci. W Polsce imię rzadkie.
Elazar, Elek, Azar
Eleazar (ang., hebr., hiszp.), Éléazar (fr.), Eleazaro (wł.), Eleasar (niem.), Елеазар (ros.)
Święty Elzéar (Eleazar) z Sabran (27 września) — francuski arystokrata i mistyk (1285–1323), hrabia Ariano. Żył w doskonałej zgodzie z żoną, błogosławioną Delfiną, w małżeństwie bezżennym z wzajemnej zgody. Zasłynął z miłosierdzia wobec trędowatych i chorych. Kanonizowany przez Urbana V w 1369 roku.