Imieniny – Gajusz

Gajusz (łac. Gaius) to jedno z najstarszych praenomen rzymskich. Etymologia jest niepewna — możliwe powiązania z łacińskim gaudere (cieszyć się) lub z etruskim imieniem osobowym. Imię oznacza prawdopodobnie „radosny" lub „wesoły".

Gajusz (łac. Gaius) to jedno z najstarszych rzymskich imion osobowych typu praenomen, którego dokładna etymologia pozostaje niepewna — najczęściej wiąże się je z łacińskim czasownikiem gaudere, „cieszyć się", choć proponowano też pochodzenie greckie lub zapożyczenie etruskie. Było jednym z najpopularniejszych imion w republikańskim i cesarskim Rzymie, noszonym między innymi przez Gajusza Juliusza Cezara oraz pierwszego cesarza, Gajusza Oktawiana Augusta; w rzymskich inskrypcjach tradycyjnie skracano je do litery „C.", pozostałości po jego archaicznej pisowni. W Nowym Testamencie imię to nosiło kilku różnych mężczyzn związanych z pierwszymi gminami chrześcijańskimi, wzmiankowanych w Dziejach Apostolskich oraz Listach do Rzymian i Koryntian — najwyraźniej zarysowaną postacią jest jednak adresat Trzeciego Listu św. Jana, przywódca jednej ze wspólnot chrześcijańskich w Azji Mniejszej, chwalony przez apostoła za gościnność wobec wędrownych głosicieli Ewangelii, do którego list ten, spisany prawdopodobnie około 90 roku, został bezpośrednio skierowany. W Polsce imię Gajusz pozostaje rzadkie.

Gajek, Gajuś, Gajo.

Gaius (łac., ang.), Caio (wł., port.), Cayo (hiszp.), Gai (fr.).

Święty Gajusz (Kajus), papież (zm. 296), umęczony podczas prześladowań Dioklecjana; czczony 22 kwietnia.