Imieniny Bertram: 23 stycznia, 30 czerwca, 17 sierpnia
Bertram pochodzi z języka germańskiego — od beraht (jasny, sławny, błyszczący) + hraban/ramn (kruk). Znaczenie: „sławny kruk", „jaśniejący jak kruk". Kruk w kulturze germańskiej był symbolem mądrości i przepowiedni.
Imię popularne w średniowiecznej Europie Zachodniej. Nosił je między innymi Bertran de Born (ok. 1140–1215) — wicehrabia Hautefort i trubadur prowansalski, słynący z bojowej poezji podżegającej do wojny, w tym do buntu synów króla Anglii Henryka II przeciw ojcu. Za rozdwojenie więzi ojca z synami Dante umieścił go w Piekle Boskiej komedii wśród sprawców rozłamu, każąc mu nieść własną odciętą głowę jako karę odzwierciedlającą jego grzech — to właśnie w tej scenie (Pieśń XXVIII) po raz jedyny w całym utworze pada słowo „contrapasso", określające zasadę dantejskiej sprawiedliwości — karę odzwierciedlającą naturę popełnionego grzechu — takie właśnie, symbolicznie dopasowane do winy cierpienie Dante nazwał tym mianem po raz pierwszy w całym poemacie. Do Polski imię trafiło przez kulturę kościelną i rycerską. Dziś rzadkie.
Bert, Bercik, Bertramek
Bertram (niem., ang.), Bertrand (fr. — forma bliska), Beltramo (wł.), Beltrán (hiszp.)
Święty Bertrand z Comminges (16 października) — biskup Comminges w Pirenejach (ok. 1050–1123), reformator kościelny, który przebudował katedrę i zorganizował życie diecezjalne. Zasłynął z opieki nad ubogimi i cudów. Kanonizowany w 1218 roku przez Honoriusza III.