Imieniny – Matylda

Matylda pochodzi ze starowysokoniemieckiego — od Mahthildis: maht (siła, moc) + hild (bitwa, walka). Znaczenie: „silna w boju", „mocarny wojownik". Imię królewskie, przez wieki noszone przez władczynie Europy.

Imię Matylda wywodzi się ze starogermańskiego, gdzie „maht" oznacza siłę i władzę, a „hild" — walkę, co razem tłumaczy się jako „tę, która jest silna i odważna w walce". Na ziemiach polskich pojawiło się już w XI wieku, pierwotnie w łacińskiej formie Mathildis, trafiając tu wraz z wpływami kultury chrześcijańskiej oraz dworskiej — przez wieki funkcjonowało niemal wyłącznie w rodach arystokratycznych, gdzie podkreślało siłę charakteru i dostojne, europejskie pochodzenie noszącej je kobiety. Wśród najsłynniejszych historycznych nosicielek imienia warto wymienić Matyldę Flandryjską, żonę Wilhelma Zdobywcy, oraz liczne średniowieczne cesarzowe i królowe niemieckie i angielskie, co dodatkowo umocniło jego monarszy, europejski prestiż. Przez długi czas w Polsce imię to uchodziło za rzadkie i nieco staroświeckie, kojarzone głównie z zachodnioeuropejską arystokracją, jednak w ostatnich latach przeżywa spektakularny, zupełnie nieoczekiwany renesans popularności. Współcześnie Matylda znajduje się w ścisłej czołówce najpopularniejszych imion żeńskich nadawanych w Polsce, cenione za połączenie klasycznej elegancji z oryginalnym, dostojnym brzmieniem. Zdrobnienia Tylda i Matylda (bez dalszego skracania) są dziś w Polsce równie popularne, co dodatkowo ułatwia oswojenie tego niegdyś obcego, arystokratycznego imienia.

Mati, Tilda, Tilde, Matyldzka

Matilda (ang., szw.), Mathilde (franc., niem., nor.), Matilde (hiszp., wł.), Мэтильда (ros.)

Święta Matylda (14 marca) — królowa Niemiec (ok. 895–968), żona Henryka I Ptasznika. Znana z miłosierdzia wobec ubogich i fundowania klasztorów. Po śmierci męża poświęciła cały majątek na cele religijne i charytatywne.

Matylda z Toskanii (1046–1115) — średniowieczna margrabina, sojuszniczka papieża Grzegorza VII.