Imieniny Zygfryd: 15 lutego, 25 lutego, 22 sierpnia, 27 listopada
Zygfryd pochodzi ze starogermańskiego — od Siegfried: sieg (zwycięstwo) i frid (pokój). Znaczenie: „zwycięski pokój" lub „triumfujący w pokoju". Imię epickie, nordyckie, noszone przez legendarnego bohatera Nibelungów.
Zygfryd to imię o silnym, epickim rodowodzie — jego najsłynniejszym nosicielem jest tytułowy bohater średniowiecznego eposu Pieśń o Nibelungach, spisanego około 1200 roku, oraz jego nordycki odpowiednik Sigurd ze staronordyckiej Eddy i sagi Wolsungów. Według legendy Zygfryd zabił smoka Fafnira, wykąpał się w jego krwi, dzięki czemu stał się niemal niezwyciężony, po czym zginął zdradziecko z ręki Hagena z Tronje. Historię tę na nowo rozsławił Richard Wagner w cyklu operowym Pierścień Nibelunga, ukończonym w 1876 roku, czyniąc Zygfryda jednym z najbardziej rozpoznawalnych bohaterów kultury niemieckojęzycznej. Do Polski imię trafiło wraz z wpływami niemieckimi, głównie za sprawą krzyżackiej i pruskiej kolonizacji ziem zachodnich i północnych — pierwsze wzmianki pochodzą z XIII wieku, ale prawdziwą popularność, wciąż ograniczoną, zyskało dopiero w XIX wieku wraz z modą na romantyzm i fascynację kulturą germańską. Dziś pozostaje rzadkie, najczęściej spotykane na Śląsku — według danych PESEL nosi je 3743 Polaków. Poza operą Wagnera postać ta inspirowała też niemieckie kino nieme — ekranizację Nibelungi (1924) w reżyserii Fritza Langa, uznawaną za jedno z arcydzieł światowego kina epoki przedźwiękowej.
Zygfrydek, Zyg, Fryś
Siegfried (niem.), Sigurd (nord.), Sigfrid (szw.), Зигфрид (ros.)
Święty Zygfryd ze Szwecji (zm. ok. 1045) — angielski benedyktyn, misjonarz Szwecji, chrzciciel króla Olafa Skötkonunga. Patron Szwecji i Växjö; wspomnienie 15 lutego.