Imieniny – Maurycy

Imię Maurycy pochodzi z języka łacińskiego — od słowa Maurus, oznaczającego „Maur", mieszkaniec Mauretanii (północna Afryka). Odnosiło się do ciemnej karnacji. Do Polski dotarło przez łacińskie Mauritius i związki z Kościołem.

Imię Maurycy wiąże się przede wszystkim z postacią świętego Maurycego (zm. ok. 286 r.), dowódcy rzymskiego Legionu Tebańskiego złożonego z chrześcijańskich żołnierzy z Egiptu, którzy ponieśli śmierć męczeńską w Agaunum w Alpach, odmawiając złożenia ofiary bogom rzymskim przed bitwą. Kult świętego Maurycego, patrona żołnierzy, rycerzy i piechoty, rozprzestrzenił się szeroko w średniowiecznej Europie, a jego wizerunek — przedstawiany często jako czarnoskóry rycerz — zdobił katedry od Magdeburga po Coburg. Do Polski imię trafiło wraz z rozwojem kultu świętych rycerzy-męczenników już w średniowieczu. W polskiej historii najsłynniejszym nosicielem pozostaje Maurycy Mochnacki (1803–1834), wybitny krytyk literacki, muzyczny i teatralny, publicysta oraz aktywny uczestnik powstania listopadowego, autor monumentalnego dzieła historycznego Powstanie narodu polskiego, napisanego już na emigracji. Dziś imię Maurycy pozostaje w Polsce rzadkie, kojarzone z elegancją i intelektualną wrażliwością — według danych PESEL nosi je 3558 Polaków. Miasto i kanton Saint-Maurice w Szwajcarii, wzniesione wokół opactwa założonego w miejscu męczeństwa legionistów już w 515 roku, uchodzi za jeden z najstarszych nieprzerwanie działających klasztorów chrześcijańskiej Europy.

Maurek, Maurelio, Maurycek

Maurice (ang., franc.), Mauritius (łac., niem.), Maurizio (wł.), Mauricio (hiszp.), Маврикий (ros.)

Święty Maurycy z Agaunum (zm. ok. 286) — dowódca Legionu Tebańskiego, zamordowany wraz z całym oddziałem za odmowę prześladowania chrześcijan. Patron żołnierzy i szermierzy; wspomnienie 22 września.