Imieniny Klaudyna: 3 lutego, 18 listopada
Klaudyna pochodzi z języka łacińskiego — żeńska forma od Claudius, nazwy rodu patrycjuszowskiego. Możliwy związek z łacińskim claudus (kulawy) lub etruskie pochodzenie. Znaczenie: „z rodu Klaudiuszów".
Klaudyna, spieszczona forma imienia Klaudia, wywodzącego się od łacińskiego rodu Klaudiuszów, na trwałe zapisała się w kulturze francuskiej za sprawą cyklu powieściowego autorstwa Colette (właśc. Sidonie-Gabrielle Colette, 1873–1954) — Klaudyna w szkole (1900) i jej kolejne części, opublikowane początkowo pod nazwiskiem męża pisarki, opowiadały na wpół autobiograficzną historię dorastania i kobiecej niezależności, budząc w swoim czasie skandal obyczajowy, a zarazem odnosząc ogromny sukces komercyjny, który uczynił z Klaudyny jedną z pierwszych prawdziwych ikon popkultury francuskiej belle époque. Patronką imienia jest święta Klaudyna Thévenet (1774–1837), francuska zakonnica i założycielka Zgromadzenia Sióstr Najświętszego Serca Jezusa i Maryi, kanonizowana w 1993 roku. Do Polski imię trafiło za pośrednictwem kultury francuskiej i pozostaje dziś rzadkie, kojarzone głównie z elegancją i frankofilskimi upodobaniami rodziców. Według danych PESEL nosi je 1641 Polek.
Klaudynka, Klauda, Claudia
Claudine (franc.), Claudia (ang., niem., wł., hiszp.), Клодина (ros.)
Klaudyna to żeńska forma imienia Klaudiusz. Święty Klaudiusz z Besançon (ok. 607–699) — opat i pustelnik, patron diecezji besançońskiej; wspomnienie 6 czerwca. Żeńska forma rzadka w hagiografii.