Imieniny Witalia: 14 października
Witalia pochodzi z języka łacińskiego — od vitalis (żywotny, pełen życia, krzepki). Znaczenie: „pełna życia", „żywotna, kwitnąca". Jest żeńską formą imienia Vitalis/Witalij, popularnego w Kościele wschodnim.
Imię Vitalis/Witalis nosiło wielu wczesnochrześcijańskich świętych i męczenników, w tym Świętego Witalisa z Mediolanu — zamożnego mieszkańca miasta, którego zamurowano żywcem w Rawennie za wiarę i pochowano w tamtejszej bazylice San Vitale. To jednak nie on, lecz jego synowie, Gerwazy i Protazy, odnalezieni i uczczeni przez świętego Ambrożego, stali się właściwymi patronami Mediolanu, spoczywającymi dziś w bazylice Sant'Ambrogio. Żeńska forma Witalia używana jest głównie w tradycji prawosławnej i unickiej — popularniejsza na Ukrainie, w Rosji i krajach bałkańskich niż w Polsce. W naszym kraju imię pozostaje sporadyczne, kojarzone głównie z kulturą prawosławnego Wschodu i rzadko spotykane w zachodniej, łacińskiej tradycji imienniczej, mimo wyraźnie łacińskiego, zachodniego rdzenia samego imienia i jego pierwotnego, pełnego witalności i niespożytej, radosnej, życiowej energii i mocy.
Wita, Talia, Witalka
Vitalia (łac., wł.), Vitaliya (ukr.), Виталия (ros.), Vitalija (lit.)