Imieniny – Wit

Wit pochodzi z języka łacińskiego lub germańskiego — od Vitus (łac. vita — życie) lub od germańskiego widu (las). Znaczenie: „żywotny, pełen życia". Imię noszone przez dziecięcego męczennika, patrona tancerzy i chorych na padaczkę.

Imię Wit, mimo krótkiej, jednosylabowej formy, ma bogatą i wielowarstwową historię. Wywodzi się od łacińskiego Vitus, którego etymologia pozostaje niepewna — być może związana z vita (życie) lub z przedrzymskim, italskim bóstwem lokalnym. Święty Wit, dziecięcy męczennik z przełomu III i IV wieku, według tradycji syn sycylijskiego senatora, zginął wrzucony do kotła z wrzącą smołą za odmowę wyrzeczenia się wiary chrześcijańskiej — jako jeden z Czternastu Świętych Wspomożycieli stał się patronem tancerzy, aktorów, piwowarów oraz osób cierpiących na epilepsję, którą w średniowieczu nazywano „tańcem świętego Wita" z powodu mimowolnych ruchów ciała przypominających jego męki. Jego kult był szczególnie silny w Czechach, gdzie na Hradczanach wzniesiono poświęconą mu katedrę świętego Wita, symbol praskiej i czeskiej państwowości. W Polsce imię kojarzy się też z Witem Stwoszem, twórcą monumentalnego ołtarza mariackiego w Krakowie. Czczone 15 czerwca, nosi je dziś ok. 1 tysiąca mężczyzn.

Witek, Wituś, Witeczek

Vitus (łac., niem.), Guy (franc.), Vito (wł., hiszp.), Вит (ros.)